środa, 27 kwietnia 2016

Proszę, przepraszam, dziękuję. Czyli wielka kultura małego człowieka.

Proszę, przepraszam, dziękuję.
Te trzy magiczne słowa potrafią zdziałać cuda. Potrafią pogodzić, ułatwić nam życie, załatwić różne sprawy.
Poza tym gdy otaczają nas kulturalni ludzie to żyje się przyjemniej.

Zasad kultury osobistej powinniśmy uczyć nasze dzieci jak najwcześniej.
Znacie przysłowie "Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci"?
No właśnie! Wiele przyzwyczajeń i wiedzy nabytej w młodości decydują o późniejszych zachowaniach i cechach człowieka.

Ale nic się samo nie zrobi. Tak więc kiedy i od czego zacząć?
Najlepiej zacząć w momencie kiedy dziecko zaczyna mówić. To wtedy chce poznawać nowe słowa i próbuje je powtarzać. Powinniśmy oczywiście zacząć od nas samych. Bo nie możemy wymagać od dziecka czegoś czego sami nie przestrzegamy.
Tak więc jeśli podaję daną rzecz dziecku dodaję "proszę".
Jeśli przez przypadek zburzę wieżę z klocków świadomie użyję słowa "przepraszam".
A gdy dziecko zrobi coś o co je poprosiłam to oczywiste, że powiem "dziękuję".

Kiedy dziecko już będzie potrafiło powiedzieć te słowa to maluszkowi przypominaj w danej sytuacji, że zapomniał poprosić, podziękować, przeprosić.
Jeśli natomiast to już nieco starsze dziecko to zacznij wymagać aby używało tych zwrotów.

Z czasem pamiętaj też, że oprócz tych trzech "magicznych" słów warto nauczyć dziecko zwracać się na Pan/Pani. Wiadomo, że nikt nie będzie miał za złe jak dwuletnie dziecko powie do dorosłej osoby na Ty ponieważ jest ono jeszcze nie świadome. Ale jeśli pięciolatek do wszystkich wkoło woła "ej", "Ty" to już nie brzmi tak fajnie.

Ważne jest także wpojenie dziecku, że mlaskanie, przerywanie komuś zdania, trzaskanie drzwiami nie jest grzeczne. Pomoże Wam w tym z pewnością książka z zasadami dobrego wychowania o której pisałam TU.

Pamiętajcie, że dzieci są naszą wizytówką.
Ale nie róbmy tego tylko z tego powodu. Uczmy je manier również dla nich samych!
Powodzenia! 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

INSTAGRAM